Quality over Quantity (QoQ) Releases Bel Ami (2012)
Vertaling: Inartie, sjootelsplak & damanciac64 Controle: Smokey Sync: THC
Doe me een biertje.
Forestier?
Charles Forestier. - Ja.
Georges Duroy.
Van het Zesde Leger, Algerije, '95.
Tuurlijk. Georges Duroy.
Je ziet er slecht uit. Ik haal een drankje voor je.
Wanneer heb je voor het laatst een goede maaltijd gehad?
Pardon.
Champagne.
Wat heb je gedaan de laatste jaren?
Ik ben net terug.
Ik hoop mijn geluk te vinden in Parijs.
Je komt op het juiste moment. Er is geld genoeg in Parijs.
Bergen met geld.
Als je hier geen succes kunt vinden, dan vindt je het nergens.
Zelfs de hoeren worden rijk.
En ik, ex-soldaat, woont in de duurste wijk van Parijs.
Politiek redacteur van La Vie Française.
Wij gaan de regering ten val brengen.
Ik werk voor de spoorwegen.
Ik heb jouw contacten niet, Charles. Moet toch ook geld verdienen.
En we kunnen niet gaan plunderen, we zijn niet meer in de woestijn.
Waarom kom je niet bij ons eten morgenavond?
Kun je mijn vrouw ontmoeten.
Nou, het zit zo... Ik heb geen gepaste kleding.
Koop wat, huur wat, kom tegen half acht, oké?
Ja. - Mooi.
Georges Duroy.
Welke naam kan ik doorgeven? - Georges Duroy.
Mr. Georges Duroy.
Ik ben Madeleine Forestier.
U bent getrouwd met Charles?
Natuurlijk. Charles heeft me alles over je verteld.
Mevrouw Francois de Marelle.
Madeleine. - Clotilde.
Je ziet er prachtig uit.
Ik ben Clotilde.
Je mag Clotilde zeggen.
Mevrouw Pierre Rousset.
Hij is broos. Hij heeft last van Jicht.
Hij wordt lid van de Academie voor de rest van zijn leven.
Dan is iedereen tevreden.
Je bent verschrikkelijk.
Het is dit mes, Duroy.
Wat? Hij is niet gewend aan deze manier van eten.
Ik hoorde dat je net terug bent van je post in Noord Afrika.
Was je in Algerije? - Ja.
Charles en ik waren daar voor het eerst...
Vijf jaar geleden? - Vijf jaar.
Hij was toen wel wat slanker.
Waar was je gestationeerd?
Aan het front. Diep in de Sahara.
Ik hoorde eens een grappig verhaal over de woestijn.
Waarschijnlijk verzonnen maar ik vond het romantisch.
Ze zeggen dat het zand zingt?
Dat is waar. Het is het effect van de wind op de zandduinen. Het lijkt op muziek.
En hoe klinkt het?
Het klinkt erg droevig.
Tenminste voor een eenzame soldaat.
Hoe kon u eenzaam zijn? De vrouwen daar zijn goddelijk.
De vrouwen waren beeldschoon...
en toch had ik heimwee.
Zandstormen en dolle honden, dat is wat ik me herinner.
Je zou er iets moois mee kunnen doen.
Ik denk dat het tijdloos is. - Tijdloos? Waarom?
Lees je geen kranten? - Nee.
De regering wil Marokko innemen.
Om het volk te helpen natuurlijk.
Niemand wil toch een oorlog. - Dat zal ze niet tegenhouden.
Nee, maar wij wel.
Stel je voor. De kijk van een ooggetuige.
Een knappe jonge soldaat aan het front.
Alleen en ziek van heimwee.
Zijn avonturen...
zijn mening.
Het dagboek van een soldaat.
Wat denk je ervan, lieveling?
Wat voor vis hebben we?
Ja, laten we van onderwerp veranderen.
Ik kan politici niet uitstaan. Mannen praten over mannen, vechten met mannen om mannen.
Dat is saai.
Wat vindt je wel interessant?
Nou...
Ik vermaak graag mezelf.
Waar geniet je van?
Ik weet het niet...
van alles.
Nou, vooruit.
Dagboek van een soldaat.
Ik wil morgenvroeg het eerste deel.
Weet je dat hij nog nooit wat heeft geschreven?
Ik zal hem helpen om een begin te maken.
We schrijven het als een brief aan een vriend.
Beste...
Henri.
Sorry dat ik lang niks van me heb laten horen.
Het is bijna een maand geleden dat ik aankwam...
in dit mooie land.
Ik denk niet dat de hitte je aanstaat hier, mijn vriend...
maar de vriendelijkheid van de mensen zal je zeker kunnen bekoren.
Kon ik je de ware wonder van de Souq maar laten zien.
De geur van kaneel en saffraan...
versterkt door de warme lucht.
Ze droeg een simpele jurk...
en een sjaal tegen de zon.
De kleur van rode bloemen.
Ze had niks anders nodig.
Haar perfecte gezicht en de schoonheid van haar lach.
Ik kan het niet beschrijven.
Het enige wat ik weet is, dat met één blik...
en één blik alleen...
ik de hare was.
Ik vind het wel leuk om journalist te zijn.
Ik hoop niet dat je denkt dat ik al je verhalen ga schrijven. - Nee.
Dat zou ik nooit denken...
Ik bedoelde wat anders.
Ik weet wat je bedoelde.
Laat het duidelijk zijn.
Ik heb geen interesse om jouw minnares te worden.
Ik zou me dood vervelen met zo'n jong iemand.
Ik weet dat liefde voor jou een begeerte is.
Maakt jullie allemaal gek.
Kijk me aan, alsjeblieft.
Ik word nooit jouw minnares.
Snap je dat?
Ja. - Mooi.
Dan kunnen we vrienden zijn. Echte vrienden.
Ik kan je wat advies geven.
De belangrijkste mensen in Parijs zijn niet de mannen.
De meest belangrijke mensen in Parijs...
zijn hun vrouwen.
Spreek af met Mevrouw Rousset.
Ze vindt je leuk.
Mevrouw Rousset vindt mij leuk? - Niet op die manier.
Nooit op die manier.
Nee.
Haar man vindt haar mening belangrijker dan van wie dan ook.
Een positief woord van haar is meer waard dan tien jaar slijmen bij hem.
Maar je zult veel plezier beleven met een bezoekje aan mijn vriendin Clotilde.
Ze is erg leuk gezelschap.
En haar man is erg vaak van huis.
Als er ooit...
een manier is om je te bedanken...
Mag ik u voorstellen aan Georges Duroy. We helpen hem op weg.
Dit is de Comte de Vaudrec. De Comte is onze beste vriend.
Duroy.
Mr. Rousset.
Kent u Georges Duroy nog?
Dagboek van een soldaat.
Je verhaal was een succes. Schrijf er nog één voor me.
Zet hem op de loonlijst, Forestier.
Als u dat wil.
Je krijgt vijf franc voor dit verhaal, vijf voor het volgende.
En 200 per maand.
En tien cent per regel, van elk verhaal wat wordt geplaatst.
Hier. Geef dit aan de boekhouder.
Wat is er? Kun je het niet geloven?
Hallo, ik ben Laurine. Jij bent George.
Ga zitten. Mama komt eraan.
Wat is je favoriete spelletje? - Tikkertje.
Tikkertje?
Nou...
jij...
bent aan de beurt.
Wie is er?
Jij. - Ik ga je pakken.
Pak Georges.
Wie vangt wie? - Jij vangt ons.
Het is tijd voor Laurine om te gaan lunchen. - Ik wil bij Georges blijven.
Misschien kunnen we nog een keer afspreken.
Bel me snel, Bel Ami.
Bel Ami. Ze omhelst nooit iemand.
Ik ben blij dat je belde. - Wanneer kan ik je weer zien?
Ik kom naar jou. Morgen.
Je moet vandaag komen.
Ik hoop niet dat je veel moeite hebt gedaan.
Wil je wat drinken? - Ja, graag.
Ik ben een beetje nerveus. - Ik ook.
Denk je dat het ons kan houden?
Ik wil dit graag nog een keer doen. - Ik wil het graag nu doen.
Ik had niet moeten komen. Iemand had me kunnen zien.
Ik kan niet scheiden. Ik zou Laurine verliezen.
En ik wil mijn man niet te schande brengen. Het is een goede man.
Een liefdesnestje is wat we nodig hebben.
Een plek waar we alleen kunnen zijn. Zo nu en dan.
Ik zal er voor betalen.
Mijn geld...
te besteden aan mezelf...
aan iets wat ik wil.
Wat ben je aan het lezen? - Het is een brief van mijn vader.
Elke week trekt hij zijn beste pak aan en gaat naar een priester.
En de priester schrijft een brief voor hem.
En elke week is het zelfde.
De groeten van je moeder...
De varkens hebben diarree...
Wanneer ga je trouwen?
Mijn vader is boer.
Hij is nooit buiten het dorp geweest.
En hij vraagt mij om geld.
Ik wil wel zien waar je bent opgegroeid.
Ik zou je daar wel willen zien.
Beloof me één ding.
Neem geen andere vrouwen hierheen.
Ik heb geen andere vrouwen.
Alle mannen hebben andere vrouwen.
Ik niet.
Eerlijk? Lieg niet tegen me.
Echt waar.
Champagne.
Hallo. - Hallo.
Ik had het tegen je vriend.
Georges.
Ik denk dat je me voor iemand anders aanziet.
Ik begrijp het.
Nu zijn we niet meer zo vriendelijk, of wel? Nu je niet op zoek bent naar een goedkope beurt.
Raak me niet aan. - Dat was voor ik jou kende.
Je had alleen maar hallo hoeven te zeggen.
Wie ben jij om tegen me te praten?
Wie ik ben?
Schooier.
Duval. - Ja.
Nee. Je bent me nog 40 verschuldigd. Ik moet ook eten.
Waarom probeer je het niet te verdienen?
Dagboek van een soldaat. Wat is daar mee gebeurd?
Misschien kun je mijn vrouw het laten schrijven.
Misschien denk je dat je salaris kunt innen en haar het werk laten doen voor je.
Ik nam je mee naar mijn huis. Ik gaf je eten, ik gaf je kleding.
En hoe betaal je me terug? Door spelletjes te spelen. Ik bedoel...
Hou je kop, ik schrijf het nu meteen.
Ga je dat doen ja?
Alsjeblieft, Forestier.
Heb je dit echt geschreven?
Ja.
Je schrijft als een loopjongen.
Rousset moet dit zien.
Forestier.
Opgeblazen idioot.
Hij kan praten.
Hij kon niet eens zijn eigen naam schrijven als zijn vrouw het niet voor hem spelde.
Je weet wat ze over haar zeggen.
Wat?
Je weet wel, Vaudrec?
Hou je kop.
Je kent haar niet.
Mr. Rousset vindt het spijtig om je te vertellen dat je niet langer nodig bent hier.
Pak je spullen en donder op. Je staat er alleen voor, Duroy.
Geen vrouw gaat je helpen.
Mevrouw Rousset.
Het spijt me dat ik u stoor.
Mr. Duroy.
Ik wilde u deze peren cadeau doen...
ik heb ze vandaag ontvangen vanaf het landgoed van mijn ouders.
Wat aardig.
Wilt u een kopje thee?
Graag, dank u.
Wilt u een peer proeven, mevrouw Rousset.
Nou...ja, dat doe ik.
Hoofd van de roddelpagina.
Hoofd van de roddelpagina?
Je kent mijn vrouw nog wel.
Herinner je je mevrouw de Marelle? - Natuurlijk.
Nou, Bel Ami.
Heb je geen glimlach voor een oude vriendin?
Laten we gaan eten, dames.
We hebben pagina's roddels voor jullie.
Mevrouw Forestier.
Bel Ami.
Ik dacht dat je me vergeten was. - Onmogelijk.
Ik heb je zo gemist.
Waarom ben je niet naar mij gekomen? - Ik dacht dat jij me niet meer wilde.
Ik wil jou altijd.
Ik moet gaan.
Mijn man zal zich wel afvragen waar ik ben.
Mijn andere man.
Je rijke man. - De vader van mijn dochter.
Wil jij me dichtbinden? Vergeet geen dubbele knoop te maken.
Zoals je man doet?
Arme Charles.
Hij zal geen nieuwe lente meer meemaken.
Madeleine heeft hem mee naar zee genomen, maar het helpt niet.
Arm ding. Ze zal niet lang weduwe blijven.
Bedankt voor je komst. Jij bent de enige.
Hoe maakt hij het?
Ik heb hem naar Cannes gebracht om hem beter te maken.
Maar ik begraaf hem hier.
Ze zijn mijn favoriet.
Bedankt.
Kom je om me te zien sterven?
Nee.
Om de stad te ontvluchten.
Omdat ik blijf leven. - Ja.
Dat blijf ik.
Ik blijf leven. - Ja.
Help mij.
Ik wil een ritje... gaan maken.
Je bent niet sterk genoeg. - Help, help.
Ik wil dat je luistert naar wat ik te zeggen heb.
En probeer het te begrijpen. Wees niet boos.
Ik wil alleen maar dat je weet dat jij me met één woord gelukkig kunt maken.
Je kunt me je vriend maken, je broer...
of je kunt me je man maken.
Mijn hart en lichaam behoren jou toe.
Je moet begrijpen...
dat ik niet zoals iedere andere vrouw ben.
Het huwelijk is voor mij... partners zijn, een contract tussen twee gelijken.
Ik accepteer geen autoriteit, jaloezie, twijfel aan mijn gedrag.
Ik sta op mijn vrijheid. - Natuurlijk.
Je moet er maar eens langer over nadenken.
Het is voor ons allebei een belangrijke beslissing.
Clo.
Vertel eens. Vertel me eens snel.
Ik ga trouwen.
Natuurlijk, je moet.
Wie is ze?
Madeleine Forestier.
Je hebt precies de vrouw gekozen die je nodig hebt.
Ja.
En je houdt van haar?
Clo. - Nee.
Nee. Ik zal in orde zijn.
De regering staat erop dat het zich niet meer met Marokko bemoeit.
Nee, nee, beter.
De regering staat erop dat het geluisterd heeft naar de stem van het volk...
en zich niet meer met Marokko bemoeit.
Georges. De kranten.
Dit is zo saai. Dit eindeloos over en weer gezeur.
Zij zeggen dit, wij zeggen dat.
Ja, je hebt gelijk. Het is zo muf als oud brood.
Was er geen agent bij? Wie was het ook alweer? Ik weet dat het hier ergens ligt.
Hij verwedde zijn snor dat de regering loog. - Sarazin.
We zouden de snor van Sarazin een eigen column moeten geven.
Georges.
Het is briljant. Dat is briljant.
Rousset zal het leuk vinden.
Ik heb er over nagedacht, de politiek redacteur...
van een toonaangevende krant...
moet een indrukwekkende naam hebben.
Iets...
groots.
Waar komen je ouders vandaan?
Mijn ouders komen uit Cantelaux.
Weet je het nog? We hadden daar onze huwelijksreis niet.
Georges...
Duroy de Cantelaux.
Nee, het is hem nog niet helemaal. Duroy de Cantel.
Madeleine, ik kom uit Cantelaux. Dat heeft mijn voorkeur.
Nee, nee, luister.
Georges, Duroy...
de Cantel.
Zeg het nog eens.
Georges, Duroy...
de Cantel.
Mevrouw, Duroy...
de Cantel.
'De snor van Sarazin'.
Precies wat we nodig hebben. Origineel bedacht. Afdrukken.
Ga zitten.
Ze zijn voor mijn vrouw.
Georges.
Bedankt.
Je weet hoeveel ik van ze hou. Je kunt er niet teveel van hebben.
De Comte vertrekt net.
Toch niet voor mij, hoop ik? - Nee, nee.
Ik moet me weer op zaken richten. Bedankt, Paul. Bedankt.
En doe de groeten aan je vrouw.
Ik wens haar een betere gezondheid. - U bent vriendelijk, meneer de Comte.
Dat was alles.
Wat wilde hij? - Het is dinsdag.
Hij komt altijd op dinsdag.
En hoe laat komen je politici aan?
Binnen het half uur. - Binnen het half uur.
Ja. Binnen het half uur.
Ik heb Laroche uitgenodigd. Je moet hem iets meer aandacht geven.
Hij wordt ooit nog eens Minister van Buitenlandse zaken, dat beloof ik.
We gaan deze regering neerhalen.
Ik wil die woorden op iedere voorpagina, van iedere krant.
Ik wil het op iedere muur. Op ieder winkelraam.
Ik wil dat iedere man, vrouw en kind weet, dat deze regering liegt.
Forestier kan wel iets opgraven.
Wat zeg je? - Wat?
Je noemde me net Forestier. - Macht der gewoonte.
Wees niet beledigd. De fout is snel gemaakt.
Hoe bedoel je? - En...
we moeten meer troepen verplaatsen.
Logistiek? - Ja.
Laroche, jij kunt ons hierbij helpen.
Ik ken een paar officieren, die met onze zaak sympathiseren.
Je kunt gaan praten met...
Laroche vertelt je wel wat te schrijven.
Kijk naar deze exporten naar Algerije.
Waarom verschepen we daar honderden tonnen graan heen...
naar...
Kijk, kijk. Duizenden tonnen hier.
Waarom?
Ik weet het niet.
Om een leger te voeden.
Dat is het.
Wie levert het graan? Georges, dat is de vraag.
Georges, ik moet aan het werk. - Mijn briljante vrouw.
Oké.
Madeleine, langzamer.
Kijk.
Ze gaan binnenvallen.
La vie Françaises heeft bewijs gevonden.
Natuurlijk. Het is dinsdag.
De Comte de Vaudrec zal snel hier zijn.
Onomkeerbaar bewijs...
van de ware bedoelingen van de regering met betrekking tot Marokko.
Daar hebben we het nooit over gehad, toch? Comte de Vaudrec.
Wie komt er onaangekondigd aan. Wie kent alle bedienden beter dan ik.
Diep begraven, tussen de pijlers van onze financiële handel.
Wat is hij voor jou?
Waar niemand denkt te kijken. - Wat is hij voor jou?
Wil je niet de man zijn, die een regering neerhaalde?
Of wil je een dwaas zijn?
Ik wacht hier op Laroche.
U kent mijn dochter Suzanne? - Zo mooi.
En nog een voor Bel Ami.
Zo noemt mijn moeder je.
Ja dat heb ik soms wel eens gedaan. Ik hoop dat je het niet erg vindt?
Noem hem maar wat je wilt.
Onze Minister van Buitenlandse Zaken.
Bedankt, mijn goede vrienden.
Mijn uitzonderlijk hard werkende vrienden.
Omdat ik bang ben dat ik slecht nieuws voor jullie heb.
Ons werk is net begonnen.
We hebben een grote opdracht voor ons liggen.
Wat we met de regering bereikt hebben...
moet onze prestaties doen verschrompelen bij de oppositie.
Er zal strijd zijn. Er zullen conflicten zijn.
Maar die zullen niet op de stranden van Marokko worden uitgevochten...
maar op de vloer van de Kamer.
Mijn eerste daad als Minister van Buitenlandse Zaken...
is Generaal Pactain terugroepen uit Algerije.
Er zal geen Minister van Oorlog zijn binnen deze regering.
Hoor eens mijn vrienden, volk van Frankrijk...
Ik hoef je niet te vragen hoe het met je is?
Ik was erg blij voor je.
Hoe is het met Laurine? - Ze heeft het je nog steeds niet vergeven.
Ze noemt je meneer Forestier nu.
Ze is te jong om het te begrijpen. - En jij?
Jij hebt een goed huwelijk. Dat moeten we allemaal doen.
En ik mis je. Ons liefdesnest voelt koud aan zonder jou.
Je hebt het aangehouden. - Ik ben een optimist.
Marokko is veilig.
Kom een spel spelen. Ga zitten.
Laat mijn jongen delen.
Ik waarschuw je. Ik ben in een winnende bui.
Ik ben machtiger dan een koning.
Niet zo rijk.
Nog niet in ieder geval.
Binnenkort, in een ochtend, maak ik de kamer van Gedeputeerden leeg...
en vul het weer met mannen die ik gekozen heb, met niet meer dan woorden op een pagina.
Het zijn niet jouw woorden.
Of wel?
Hoe bevalt het getrouwde leven?
Kun je het goed vinden met Vaudrec?
Hij komt vaak op bezoek.
Ik durf te zeggen, terecht, tenslotte is het appartement van hem.
Duroy?
Ja, hij liet ze samenkomen in het appartement, nadat hij Madeleine uithuwelijkte aan Forestier.
Heeft hij Madeleine aan Forestier uitgehuwelijkt?
Nou, hij heeft ze geïntroduceerd en toen heeft hij de bruidsschat betaald.
Dus...
ik veronderstel dat je het zo voor elkaar krijgt.
Vaudrec is als een vader voor haar.
Misschien.
Waarom ga je niet van het feestje genieten? Ik weet zeker dat de dames willen dansen.
Bel Ami.
Wat doe jij hier? Je bent natgeregend.
Nee, ik kom hier niet toevallig.
Ik wil je niet bang maken.
Ik verwacht niets.
Ik vraag niets. Ik weet niet eens wat ik doe.
Het spijt me als ik je beledigd heb.
Nee. Je hebt me niet beledigd.
Maar we moeten het er niet langer over hebben.
Zal ik gaan?
Zal ik blijven?
Is er nog hoop voor me?
Je probeert me in een kerk te verleiden.
Ik heb nog nooit... een minnaar gehad.
Kijk naar me.
Zegt je man wel eens dat je mooi bent?
Wiens armen zijn dit? - De mijne.
En wiens lippen?
Wiens lippen? - Het zijn mijn lippen.
Kom op. Kleed je aan.
Wanneer zie ik je weer? - Ga, alsjeblieft.
Mijn mooie Georges.
Mijn schattebout, vertel me eens.
Morgen. - Morgen?
Ja, morgen.
Madeleine zal zich afvragen waar je bent.
Waar is mijn vrouw?
Ze is bij de Comte de Vaudrec.
Wat?
Hij is vanmorgen overleden.
Ik heb U gevraagd hier te komen vandaag, Mevrouw Duroy de Cantel...
voor het testament van de Comte de Vaudrec.
De Comte heeft U benoemd, mevrouw...
als enige erfgenaam van zijn landgoed.
De waarde daarvan is...
1.080.015 franc...
en 29 centimes.
Er is echter een complicatie.
De aard van de nalatenschap.
De aard van de nalatenschap?
Vergeeft U mij, sir...
het is ongebruikelijk dat een landgoed...
geërfd wordt door een getrouwde vrouw.
Normaal wordt het nagelaten aan de echtgenoot.
En waarom is dat?
Om elke verdenking van...
vergeeft U mij...
onkuisheid in de relatie te vermijden.
Wat was hij voor jou?
Wat dacht hij wel niet, die ouwe gek?
Hij had alles aan mij na moeten laten.
Dat was veel beter voor jou geweest.
Hij moet geweten hebben wat de mensen er van zouden denken.
Hij moet zich gerealiseerd hebben dat het je goede naam zou schaden.
Tenzij het in onwetendheid gebeurde.
Een vaderlijk gebaar?
Hij was als een vader voor je, nietwaar?
Een beschermer.
Ik kan het niet aannemen.
Ik moet mijn reputatie beschermen.
Ik wil geen miljoen franc.
Kom, laten we niets overhaasten.
We kunnen vast wel tot een soort...
Maar het testament is er, iedereen kan het lezen.
Ik kan het alleen krijgen door het te weigeren.
Maar als ik, jouw echtgenoot verkies het aan te nemen...
wie zou er dan aan me twijfelen?
Juist...
te weigeren...
is de schande te erkennen.
Terwijl...
te accepteren...
is het ontkennen.
Goed.
Misschien was die ouwe van jou nog niet zo stom.
Praat niet over hem.
Wat was hij voor jou?
Zeg het me.
Zeg op, ik verdien een antwoord.
Hij is...
een man die ik verloren heb.
De man waar ik om...
rouw.
Jij wilde...
iets kleins zijn...
iets laags...
en verachtelijk.
Hij was mijn vriend.
Mijn vader...
en mijn minnaar.
Je hield van hem.
Hoe moet ik leven...
Je bent al lang niet bij me geweest.
Een hele week heb ik gewacht op een woord van jou.
Mijn mooie jongen. - Noem me niet zo.
Die zijn niet voor jou.
Je hebt iemand anders.
Neem me mee. Ik moet met je praten.
Eventjes maar. - Bedenk waar je bent.
Je had me niet moeten verleiden.
Je had me op mijn plaats moeten laten.
Een gelukkige en trouwe echtgenote.
Alsjeblieft neem me mee. Alsjeblieft, voor een uurtje maar.
Ik heb je iets belangrijks te vertellen.
Waar je je voordeel mee kunt doen.
Het gaat over mijn man.
Alsjeblieft.
Als je gaat huilen moet je gaan.
Oh, mijn lieve Georges.
Mijn mooie jongen.
Ik ben zo slim geweest.
Zo discreet.
Ik heb alle juiste vragen gesteld.
En goed geluisterd.
Schiet op.
Wat?
Onze nieuwe regering gaat Marokko overnemen.
Virginie.
De nieuwe regering kwam aan de macht...
ik bracht ze aan de macht...
met de belofte dat ze dat niet zouden doen.
Daar gaat het nou juist om.
Zie je het niet?
Niemand verwacht het.
Mijn man en Laroche broeden al lang op dit plan.
De eerste troepen vertrekken vannacht.
Vannacht?
Maar dan zouden ze mij erbij betrokken hebben.
Ze vertouwen je niet.
Ze vinden je te impulsief.
Te hebberig zeggen ze. Niet gewend geld te hebben.
Ze denken dat jij hen verraadt.
Denken ze dat ik te hebberig ben? - Ze kennen je niet zoals ik.
De laatste paar weken hebben ze de hele Marokkaanse lening opgekocht.
Ze hebben elke kopermijn in Marokko gekocht. Echt elke.
Ze gaan ervan uit 70 miljoen per persoon te verdienen.
70 miljoen?
Hij geeft het al uit.
Hij wil het Saint-Honoré ballet kopen.
70 miljoen en ik beul me af voor een schijntje.
Ben je niet trots op me?
Hou je niet van me?
Heb ik het niet goed gedaan dit voor je uit te zoeken mijn lief?
Ik heb ook aandelen voor je gekocht.
Daar verdien je minstens 70 duizend aan.
Ik wil je kleingeld niet.
Ze zijn de prijs niet waard die ik ervoor betaald heb.
Nee.
Ik walg van je. - Maar ik hou van je.
Ik wil je liefde niet. Ik heb nooit van je gehouden.
Jouw geur. Die maakt me misselijk.
Want je ruikt naar hem.
Je vieze echtgenoot.
Ik lachte erom dat ik je terug stuurde nadat ik je had bezeten...
naar hem met mijn zweet op je huid, terwijl ondertussen...
ik het was.
Ik was degene die genaaid werd.
Ik.
Ga mijn huis uit. - Luister naar hem Georges.
Eruit. Ga uit mijn huis.
Luister naar hen Georges. Luister wat ze te zeggen hebben.
Ik maak jullie kapot.. - Wees geen kind.
Overweeg je beste belang. Er is nog steeds geld te verdienen.
Je denkt dat ik je beroofd hebt?
Jij bent niet mijn verantwoordelijkheid.
De gelegenheid was er voor iedereen die had ogen om te zien.
Jij...
Je bent een schande voor Charles.
Een mislukte soldaat, nauwelijks geletterd.
Hij zei dat je nooit veel teweeg zou brengen.
Lijkt erop dat hij gelijk had.
Jammer dat je niet verstandelijker getrouwd bent.
U zal worden gemist.
Je wist het.
Doe niet zo gek, Georges.
Hoe kan ik het weten? Ik ben een vrouw.
Ik ben niet uitgenodigd bij het kaartspel.
Wie was het vandaag?
Clotilde?
Of Virginie?
Of beide.
En gisteren?
Je domme...
domme man.
Jij complete en perfecte man.
Ik heb mijn talent in jou besteed. Mijn intelligentie.
Mijn visie in jou.
Ik had geen idee...
van de diepten van jouw leegte.
Niets. Er is daar helemaal niets.
Niets dan woede. Als een dom dier.
Dat is wat jij bent. Een dier.
Ik dacht dat ik jou iets kon leren.
Maar wat ik had moeten doen, is jou opleiden.
Pardon.
Ik heb jouw stoutmoedigheid altijd gemogen.
Ik hoef mijn gezicht niet te verbergen, ik ben niet de misdadiger.
Gooi je mij er niet uit? - Nee.
Blijf. Drink mijn champagne, dans met mijn vrouw.
Ik zie dat de jouwe...
al besproken is.
Ik ben een dwaas.
Waarom kom je terug naar mij?
Ik weet het niet.
Misschien omdat je nooit verwacht dat ik dat doe.
Het spijt me dat ik je pijn deed.
Het is de moeite waard om dat te zeggen.
Ik heb nog nooit zoveel aasgieren bij elkaar gezien.
Stuk voor stuk bankroet.
Alle hier voor Suzanne en haar 30 miljoen franc.
Open deze deur of wij breken het open. - Wie is het?
Politie.
Mevrouw Madeleine Duroy de Cantel?
Vrouw van Mr. Georges Duroy de Cantel? - Ja.
Mevrouw Duroy de Cantel.
Ik heb u hier op een plaats gevonden dat niet uw huis is.
Met Mr. François Laroche.
Geeft u toe dat deze man uw minnaar is?
Ik geef het toe.
Ik heb geen andere keus, mevrouw, dan u aan te klagen voor overspel.
Is er iets dat u wilt zeggen? - Nee.
Wij laten haar verder met rust.
Wij hebben geen verdere zaken hier.
Wat moet ik doen?
Moet ik vertrekken? - Nee, blijf.
Maak maar af, als je wilt.
Nou...
je hoort over een paar dagen van mijn advocaat.
Tot ziens, Georges.
Tot ziens.
Ik kon niet weg komen. Ze bleven maar schreeuwen en schreeuwen.
Mijn moeder kon niet stoppen met huilen en jammeren, ze was net een gekke vrouw.
Ik wou dat ik hun gezichten kon zien als ze ontdekken dat ik weg ben.
Papa zal blauw aanlopen.
We hebben twee kamers nodig.
Goede nacht, Suzanne. - Maar...
ik heb een goed-nacht kus nodig.
Je moet wat slapen.
Maar ik... - Ga maar slapen.
Papa.
Mama.
Hij zal niet met haar trouwen. - Ik had het moeten zien aankomen.
Hij zal niet met haar trouwen.
Ik zal niet... Stop ermee.
Hij zal met haar trouwen.
Hij moet met haar trouwen.
En jij zal het accepteren, Virginie.
Dit is net zo veel jouw toedoen als de mijne.
Mijn toedoen?
Jouw verliefdheid voor hem heeft mijn dochter besmet.
Hij zal met haar trouwen, en ik zal er blij mee zijn.
Wat kan een vader nog meer wensen, dan zijn dochter te zien...
met een man die hij kan respecteren?
Zij is nog maar een kind.
Hou je van haar? - Nee.
Ze is van geen belang voor mij.
Arme kleine Suzanne.
Suzanne is net haar vader.
Alleen in een perfecte miniatuur.
Je hebt haar geruïneerd. - Heb ik niet. Ik ga met haar trouwen.
Heb je met haar geslapen?
Nee.
Je sliep niet met haar.
Ik heb haar niet aangeraakt.
Ik hoefde dat niet te doen.
Het was genoeg voor de mensen om te denken dat ik het deed.
Ik ken jou helemaal niet.
Doe je wel. - Is dat zo?
Je plande het.
Je was het al van plan.
Je hebt Laroche geruïneerd.
Je vernederde Madeleine.
Je vernederde haar.
Je kon dus ook Suzanne nemen.
Suzanne koos mij want ik was de enige die ze niet mocht hebben.
En ik?
Heb je er ooit aan gedacht hoe zeer mij dit zou doen?
Het heeft niets met jou te maken.
Waarom heb ik dan zo'n pijn? - Ik weet het niet.
Je hebt het me niet eens zelf verteld.
Ik moest het horen van mijn man.
Je denkt dat ik je alles vergeef.
Ik zal niet worden gestopt, Clothilde.
Ik zal met haar trouwen.
Je bent uiteindelijk slechts één van hen.
Gewoon een andere...
egoïstische, brute man. Gewoon een dief.
Het is niet genoeg bemind te worden, of wel?
Je moet een koning zijn.
Nee.
Het volstaat niet bemind te worden. Zelfs niet door jou.
Ik hield van je toen je niets had.
Ik snap niet waarom je zo trots moet zijn.
Ik snap het niet. - Dat is omdat je nog nooit arm geweest bent.
Proberen wat ellendige restanten uit een bestaan te schrapen.
Ik kan zo niet leven.
Net als mijn vader.
Werken tot op het bot...
en dan elke week op zijn knieën...
bidden tot God dat het volgende leven zal beter zijn.
Nou, is er geen volgend leven.
Het vlees...
dat verrot in de aarde.
Het verrot.
Ik heb een man zien sterven.
En ik zal leven.
Het is zo duidelijk voor mij.
Ik dacht dat je het zou begrijpen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Inartie, sjootelsplak & damanciac64